Yazının acelesi var

Yazın arkadaşlar, yazın…

Polis kapıda, hapis kapıda…

Yazının acelesi var. Bir an önce gerçekleri yazın ki dilsiz şeytan olmayın…

Gazetecilere, yazarlara, çizerlere simit satın diyorlar. Yazı falan yazmayın, gerçekleri dile getirmeyin, açlıktan kendini öldüren emeklileri dillendirmeyin. Okula aç giden çocuklardan bahsetmeyin. Parasızlıktan ameliyat olamayan, ölen hastaları anlatmayın. Fonlardan kimler yararlarmış sakın ha ifşa etmeyin. Deli gibi gemiyi azıya almış akaryakıt fiyatlarından bahsetmeyin. 

Bugün İstanbul'da simit satan, diplomasını simit arabasının camına asmış bayan bir arkadaşımızın haberini okuyunca dellendim.

Adalet şaşmasın, trafik cezaları kudurmasın, işçiler ölesiye çalışmasın, çocuklar ölmesin diye uğraşan ve bunun için yetiştirilen bir gazeteci şimdi ekmek parası için simit satıyor.

Bir kesim lüks ve saltanat içinde yaşarken; sen bir dilim ekmeğe muhtaç dolaş. Hangi market ucuz? Hangi pazar verimli? Hangi halk lokantasında yer var, kontenjan var? 

Yazın arkadaşlar yazın. 

Osmanlı devletinin manevi kurucusu kabul edilen din adamı ve mutasavvıf Şeyh Edebali ne diyor? 

"İnsanı yaşat ki, devlet yaşasın."

Devletin bile öğüde ihtiyacı varmış. Alın size öğüt. Devlet insan ile var olur. İnsanı yok ederseniz devlette yok olur. Nur içinde yatsın Şeyh Edebali.

Yüzlerce sene önce söylenen bir söz bugün dilimize pelesenk oldu. Bu büyük yoksulluk ve fakirliğin önüne geçmeye çalışılacağına bakanlar milletin parasını hortumlamakla meşgulmüş. Son derece saf bir ifade ve yüzsüzlükle "iade ederiz, olur biter" diyorlarmış. 

İşimiz zor arkadaşlar. Atatürk'ün bendelikten kurtarıp millet yaptığı, Cumhuriyeti emanet ettiği insanların geldikleri noktaya bak. Fakirlik için varlık içinde yokluk derim ben buna. Ama aç gözlülük için dense, dense bencillik denir.

Düşünce insanlarına Anadolu'da her devirde rastlanır. Sonuncularından birisi de Bağımsız Türkiye Partisi kurucusu rahmetli Haydar Baş idi.  Ne kadar haklı olduğunu; bugün geleceğimiz noktayı nasıl tarif ettiğini; "Milli Devlet ve Milli Ekonomi Modeli"ni niçin yazdığını; ölmeden önce son olarak "Hoş Geldin Atatürk" kitabı ile bunları nasıl taçlandırdığını bugün daha iyi değerlendirebiliyorum. 

Bakıyorum da iktidar sahipleri onun yıllar önce önerdiği ve kitabında yer alan vatandaşlık maaşını daha yeni, yeni dillendiriyorlar. Günaydın beyler, günaydın.  

Siyasetçiler bunca yokluk ve yolsuzluğun arasında birbirine düşmüş durumdalar. Çoğunlukla konu "seçim" ne zaman olacağını tartışıyorlar.  Atlıkarınca da sıra bekleyen çocuklar gibiler. "Yeter artık sen inde, ben bineyim, sıra bende" kavgası sürüyor. Ekilmeyen tarlalar, çalışmayan fabrikalar, ürününü satamayan üretici, yurt dışından gelen yabancı menşeli gıda ürünleri, anguslar, içinden naylon çıkan pirinç ve şekerler? Alıp başını giden ev kiraları, akaryakıt zamları, çocuğum ölmesin diye özel valilik izni ile para toplayan ana-babalar? Bunlardan hiç bahsedilmiyor. 

Ne oldu Kanal İstanbul projesi, şakır şakır yapıldığı söyleniyor. Hiçbir siyasetçiden "tıs" yok. Hoş bizim saraycı basın da hiç değinmiyor.

Yazının acelesi var arkadaşlar, yazın…

Yazın. O bu partiye geçmiş, geçmemiş. Öteki öyle demiş, bu böyle demiş. Dedikoduyu bırakın, gerçekleri yazın. Yazın ki, devleti yönetenler uyansın, kendilerine gelsin. Kınalı kınalı kuşlar tutarak insanları kandırmasınlar. Büyük halk kitlelerinin sofrasındaki yoksulluğu, milyonlarca kredi kartı yüzünden bankalarca icraya verilmiş vatandaşları bu kadar zengin bir ülkede nasıl zora düştüğümüzü anlasınlar.

Bu memleketi düşünen, geleceği karanlık gören aydın insanların yaşadığı, birbirine yardım eden yaltaklık etmeyen insanların ülkesi idi burası. Düne kadar dağlarda terörle mücadele etmiş, canını vermiş, kanını dökmüş binlerce şehit ve gazinin ağladığı, aynı kavgayı yapan kollukla karşı karşıya kaldığı ülke oldu burası.

Bugün bağrından binlerce Atatürk çıkartacak kadar kahraman bir ülkenin insanlarının yaşadığı son vatan parçası.

Yazın arkadaşlar yazın. 

"Yazının acelesi var…"