Olaylar, insanları yaratır…

Geçmişten ders almasını bilmeyen insanoğlu; genellikle hep aynı hatayı tekrarlar durur.  Yaşam her ne kadar kendi içinde basit bir döngü olsa da doğadaki pek çok hayvan bir kez tuzağa düştüğü veya ürktüğü yerden ikinci kez geçmez. 

Seçim sonrası sözde kendi iç hesaplaşmalarını yapan partilerin suçlu olarak başkanlarını ilan edip siyasetin ilahlarına kurban etmeye çalışmaları tam bir cahillik…

Anlatılan bir öykü vardır. 

Kendisine bir milyon dolar kaybettiren çalışanı makamına çağıran patron ile çalışan arasında şöyle bir konuşma geçtiği rivayet olunur. Çalışan, "Beni kovacağınızı biliyorum, masamı topladım" der. Patron gülerek "deli misin?" der ve "Ben bir milyon dolarlık tecrübeye sahip ikinci bir elemanı nereden bulacağım? Sadece nerede hata yaptığını söyle…" diye ekler.

Bugün ortada bir kaybeden yok. 

Asıl kaybeden kazanan… Daha doğrusu kazandığını zanneden… Oylarının nasıl eridiğinin farkında değil. Yurt dışı oylar olmasaydı iktidarı teslim edecekti. 

***

Şimdi sırada belediye seçimleri var. Asıl sınav o seçimlerde yaşanacak. 

Neden mi?

Son derece basit.  Çünkü belediye seçimlerinde genel seçimlerdeki kazanma yöntemlerinin hiçbiri yapılamayacak. Her aday, birebir oylarına sahip çıkmak, sandığa sahip çıkmak, halkın köyden kente kadar seçmenin nabzını tutmak zorunda. 

Bir kısım partilerde belediye başkanlığı için adaylık yarışı başladı bile. 

Benim merak ettiğim şey, genel seçim oyları muhalefetin oylarından az çıkarsa ne olacak?

Geçmişte İstanbul seçimlerinde olduğu gibi itirazlar kesin olacak ama yerel sayılar değişmez. 

Kazanmayı bilmediğimiz gibi, kaybetmeyi de bilmediğimiz bir vakıa… Bugünlerde birtakım olaylar yeni isimleri ortaya çıkartıyor.  Zaten onun için demişler ya, olaylar insanları yaratır diye. 

Seçme ve seçilme maratonu bizim en sevdiğimiz spor olmuş. Her yerde birilerini seçmek veya kendimiz seçilmek için uğraşıyoruz. Ancak siyaset canavarının dişlerine çok az kişi takılmadan geçebiliyor. 

Oysa asıl olan hizmet etmek, halkın memnun olmadığı yanlışları düzeltmek olmalı. Nedense seçildikten sonra bunu hep unutuyoruz. 

***

Yıllardır Edirne'ye çeşitli vesileler ile gelip gidiyorum. Bu sefer bir vefat nedeni ile geldim. Işıl ışıl ana caddenin (zaten bir tane ana caddesi var) dışında ara sokaklar bomba düşmüş gibi delik deşik duruyor. 

En komik olanı Meriç kıyısına tren yolu yapmışlar. Set üstünden yük ve yolcu trenleri geçiyor. Tarihi köprülere giden yola çağ dışı bir yöntem ile bariyer konmuş. Tren geçerken indiriliyor. Bir an için çocukluğuma gittim… Gülesim geldi. Acaba bir sel baskınında demiryolu o kadar yüke dayanır mı? Her halde hesaplamışlardır.  Bu Red Kit'in resimli romanı değil ya…

Zaten bu hali ile Edirne'nin bir serhat şehri olduğuna inanası gelmiyor insanın…

Mimar Sinan'ın şehrin meydanındaki heykeli geceleri kaldırımlar zeminden ışıklandırıldığı halde kararmış, aydınlanacağı günü bekliyor.  Selimiye ise onarımda olduğu gerekçesi ile kapalı. Minareler çevresindeki demir iskeleler ile aylardır kafese alınmış durumda. 

İster istemez burası iktidar partisine geçsin diye birileri kasıtlı olarak uğraşıyor mu diye düşünmeden edemiyorsunuz… Ancak bir dahaki seçimlerde mevcut belediyenin değişmesine halk karar vermiş bile…

Tek güzel manzara, Meriç'in üzerinde özel bir okulun kano ve kürek sporunu başlatmış olması… Sporun başka bir dalının daha devreye girmiş olması… 

Bir zamanlar bizim gidip alışveriş ettiğimiz Bulgaristan'ın şimdi Edirne sokaklarını aynı gerekçe ile doldurmuş, meyve ve sebze pazarlarını, Erasta'yı, Kapalı Çarşı'daki kuyumcuları doldurmuş olmaları…

Ancak komiğime giden şey ise; "Türkiye'nin çok ucuz olduğunu" söylemeleri… Oysa meşhur Edirne ciğerinin porsiyonu bile 160 lira olmuş… 

Neyse ki yanındaki biberin acısını unutturmak için domatesi bedava veriyorlar…

Bakalım bu gelişmeler kimlere yarayacak? Kimleri yaratacak?