AB neyi kutluyor''

 "27 AB ülkesinin liderlerine, birkaç kilometre güneyimizdeki bir kıtada en savunmasız, zayıf ve mahrum insanlar Sudan'da katledilirken biz Avrupalılar bu kutlamaya nasıl cesaret ediyoruz? Vahşetten daha fazla vahşeti önlemek için kurulan AB'nin Darfur'daki katliamları önlemek için söyleyecek bir sözü, uygulayacağı bir prensibi, yapacak bir şeyi yok mu? Srebrenitza'daki ödleklik tekrar mı edilecek? Eğer öyleyse, biz neyi kutluyoruz?Politik katılımlarımızın zayıflığını mı? Siyasi sınıflarımızın gereksiz tefekkürlerini mi?Bürokrasilerimizin iktidarsız hiçliklerini mi?"Bu satırlar, aralarında Umberto Eco, Dario Fo, Günter Grass, Jürgen Habermas, Václav Havel, Seamus Heaney, Bernard Henri-Levy, Harold Pinter, Franca Rame, Tom Stoppard gibi isimlerin de bulunduğu Avrupa'nın etkin bir grup yazarının AB'nin 50. yıldönümü kutlamalarına denk gelen anlamlı bir günde altına imza attıkları eleştiri mektubundan. Avrupa'ya içerden bakışı özetleyen ve önemli zaaflarını ifade eden anlamlı satırlar bunlar. Berlin'de gerçekleştirilen kutlama törenlerinde herkesin etrafına gülücükler dağıtmasına sakın aldanmayın. Avrupa'daki çatlak, 50. yılda zirve noktaya ulaşmış, genişlemeyle gelen hantallık ve birlik içindeki çok başlılık sadece isimde kalmış birliğin realiteden çok uzak olduğu görüntüsünü veriyor. Ortak bir Anayasa ve genişleme konularında fikir birliği sağlayamayan ve çok ciddi fikir ayrılıklarına düşen birlik üyeleri, "Avrupa ordusu" konusunda da uzlaşacak gibi görünmüyorlar. Ve hatta bu konunun Anayasa ve genişleme konularına nazaran daha yüksek tonajda çatışmaları getireceğini söylemek kehanet olmasa gerek. Roma Anlaşması'nın 50. yıldönümünde Avrupa Birliği liderleri, reddedilen anayasa taslağında önerilen bazı reformların, 2009 yılına kadar hayata geçirilmesi çağrısı yapıyor ama bu çağrının sembolik olduğunu ve hayata geçmeyeceğini en iyi onlar biliyor. Berlin Bildirgesi adı verilen metinde, 2009'daki Avrupa Parlamentosu seçimlerine kadar, Birliğin "yeni bir ortak temel" üzerine yerleştirilmesi çağrısı da yapılıyor ancak "bu ortak temel"in ne olacağını hiçkimse bilmiyor. Çünkü Avrupa'da "ortak" tek taraf birliğin ismi ve parası. Ya Türkiye?Aslında AB'nin Türkiye'ye bakışı ve Türkiye politikası oldukça net: Birliğe asla üye olamayacak ama tutulabildiği kadar bekleme odasında tutulması gereken ülke!Bu gerçeği bir türlü anlamak istemeyen AKP hükümeti, hala AB peşinde koşmaya devam ediyor. Oysa AB, 50. yıl kutlamalarına Türkiye'yi davet etmeyerek tavrını ve duruşunu net bir şekilde ortaya koydu. Bu da yetmedi, Türkiye'nin 50 yıl sonra bile AB'ye giremeyeceğini söyleyen Almanya Başbakanı Angela Merkel, AB'nin 50'nci yıldönümü kutlamaları sırasında, Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac'a verdiği, üzerinde Napolyon'un 1799 yılında Mısır'da, Osmanlı güçlerine karşı kazandığı iddia edilen askeri zaferi simgeleyen bir kabartmayla süslenmiş olan bira kupası hediyesiyle Türkiye'ye dair mesajını yineledi. Merkel daha ne yapsın?Önce "50 yıl sonra bile Türkiye AB'ye üye olamayacak" mealinde oldukça açık bir mesaj iletti. Baktı bazıları anlamıyor, sonra Chirac'a verdiği bu hediyeyle mesajını yineledi. Bu aşamadan sonra da hala AB diyorsanız, sizin için yapılacak pek bir şey kalmamış demektir.Geçmiş olsun!