Zaferden emanete: 30 Ağustos'un bize bıraktığı sorumluluk / Zafere giden kutlu yol -12-

Bir milletin varoluş mücadelesini anlatan bu yolculukta, Mondros'un ağır şartlarından başlayarak Anadolu'nun işgalini, milletin ayağa kalkışını, cephelerde verilen mücadeleyi, Sakarya'yı, Büyük Taarruz'u, Dumlupınar'ı ve İzmir'in kurtuluşunu hatırladık.

Ardından askerî zaferin Mudanya ve Lozan'la siyasî ve hukukî bir zemine taşınmasına şahit olduk.

Bütün bu gelişmeler bize aynı gerçeği gösteriyor:

Büyük zaferler, bir anda ortaya çıkmaz.

Bir zaferin arkasında yılların emeği, sabrı, fedakârlığı ve kararlılığı vardır.

30 Ağustos'u anlamak da yalnızca o gün Dumlupınar'da yaşananları bilmekle mümkün değildir.

O günün arkasında cephede canını ortaya koyan Mehmetçik vardı.

Cephe gerisinde evladını vatan için uğurlayan anne vardı.

Kağnısıyla cephane taşıyan Anadolu kadını vardı.

Elindeki son imkânını orduyla paylaşan millet vardı.

Ve bütün bunların üzerinde, bağımsız yaşama iradesini kaybetmeyen büyük bir milletin inancı vardı.

Bu büyük mücadelede milletin iradesini doğru bir hedefe yönlendiren güçlü bir liderlik de vardı. Gazi Mustafa Kemal Atatürk, Millî Mücadele'nin en zor günlerinde sorumluluk üstlenmiş, milletin bağımsızlık iradesini örgütleyerek askerî ve siyasî mücadeleyi aynı hedef doğrultusunda yürütmüştür.

Başkomutan olarak Büyük Taarruz'un hazırlık ve sevk idaresinde üstlendiği sorumluluk, 30 Ağustos Zaferi'nin anlaşılması bakımından özel bir yere sahiptir.

Elbette zafer yalnızca bir kişinin eseri değildir. O zafer; Mehmetçiğin cesareti, milletin fedakârlığı, Anadolu insanının sabrı ve bütün bir toplumun bağımsızlık kararlılığıyla kazanılmıştır.

Fakat bu büyük gücün Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk'ün liderliğinde belirli bir hedefe yönelmesi, Millî Mücadele'nin tarihî başarısında önemli bir etkendir.

Bu nedenle Atatürk'ü yok sayarak 30 Ağustos'u anlatmak da, zaferi yalnızca bir kişinin şahsına indirgemek de doğru değildir.

Doğru olan; milletin iradesini, Mehmetçiğin fedakârlığını ve liderliğin tarihî rolünü bir bütün olarak görebilmektir.

Bu nedenle 30 Ağustos, yalnızca askerî bir zaferin adı değildir.

Aynı zamanda imkânsızlıklar karşısında ümidini kaybetmemenin, üzerine düşen vazifeyi yerine getirmenin ve gerektiğinde bütün varlığını vatan uğrunda ortaya koyabilmenin sembolüdür.

Burada iman kavramının da doğru anlaşılması gerekir.

İman, insanı tembelliğe ve beklemeye değil; gayrete, sabra, sorumluluğa ve güzel işler yapmaya yöneltmelidir.

Tevekkül, tedbiri terk etmek değildir.

İnsan elinden geleni yapacak, bütün gayretini ortaya koyacak; sonra sonucu Allah'a bırakacaktır.

Millî Mücadele yıllarında görülen fedakârlık ruhu, bu açıdan bugün için de önemli bir ders taşımaktadır.

Bugün bizlere düşen görev, geçmişte kazanılan zaferlerle övünmekle sınırlı değildir.

Asıl görev, o zaferlerin hangi bedeller ödenerek kazanıldığını unutmamak ve bize bırakılan emanete sahip çıkmaktır.

Vatanın kıymetini bilmek, milletin birlik ve beraberliğini korumak, ilme sarılmak, çalışmak, adaletten ayrılmamak ve gelecek nesillere daha güçlü bir ülke bırakmak…

Bunların her biri bu büyük tarihin bize yüklediği sorumluluklardır.

Çünkü tarih sadece "ne oldu?" sorusunun cevabı değildir. Aynı zamanda "bugün biz ne yapmalıyız?" sorusunun da cevabını içinde taşır.

30 Ağustos'un bize söylediği en önemli gerçeklerden biri budur:

Bir millet, zor günlerde gösterdiği iradeyi barış günlerinde de koruyabilirse gerçek anlamda güçlüdür.

Bugün bizler o kutlu yolun sonrasındaki nesilleriz.

Bize düşen, geçmişi kuru bir övgüyle anmak değil; geçmişten aldığımız derslerle geleceği inşa etmektir.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde kazanılan bu büyük zaferin arkasındaki millet iradesini, Mehmetçiğin fedakârlığını ve bağımsızlık ruhunu doğru anlamak; gelecek nesillere de aynı tarih bilincini aktarabilmek bizim sorumluluğumuzdur.

Çünkü zaferler sadece kutlanmak için değil, emanet bilinmek için vardır.

Ve bu milletin tarihinde 30 Ağustos, yalnızca bir zafer günü değil;

Bağımsızlığın, fedakârlığın, birlik ve beraberliğin, millet iradesinin ve gelecek nesillere bırakılan kutlu bir emanetin adı olarak yaşamaya devam edecektir.

(Serinin sonu)