Galle aşı dedesi
07.10.2002 00:00:00
IRMA?IN GETİRDİ?İ / Kevser DOYURUM
Galle aşı dedesinin adını duymamışsınızdır. Aydın Karacasu ilçesi yaylasında medfun bulunup kabrinin yeri tam olarak bilinmediği için ismi büyük bir çam ağacına asılıdır.
"Galle aşı", şüphesiz hanımların dikkatini çekmiştir; patlıcan, soğan ve domatesle yapılan bildiğimiz ekşili basit bir patlıcan yemeği. Onu özellikli kılan bu isimdeki Allah dostunun onu çok sevmesi ve halkın dedeyi bu isimle çağırması.
Galle aşı dedesinin kabrinin yakınlarına gitmek; ve bir fatiha üç ihlas okumak bize de nasib oldu. İnsan görmediği bir insanı nasıl sever bilmiyorum ama biz onun sevgisini gönlümüze yerleştirdik. Neden mi? Çünkü o Allah'ı seviyordu; biz de onu, Allah'ı sevdiği için seviyorduk. Geçtiğimiz yaz kardeşimle yayla yollarında yürüyüşe çıktığımız akşam üstleri hep onun hayalini görmek istedim, çünkü görenler olmuş. "Beyaz sarıklı, yeşil cübbeli, ak sakallı şakacı bir dede" onu böyle hayal ettim ve bir ay boyunca her yürüyüşe çıktığımız da onu görebilmeyi ümit ettim. Fakat ne yazık maneviyatım yeterli gelmedi, göremedim. Ümidimi kesmiş değilim, gelecek yaz Allah ömür verir de yeniden yayla yollarına düşersek gözlerim yine onu arayacak.
Ne ilginçtir Allah dostları ölseler bile adları kaybolmuyor ve en önemli yerde halkın gönlünde yaşamaya, sevilmeye, sayılmaya devam ediyorlar, ne mutlu onlara.
Gelelim günümüzün Allah dostlarına, kamil insanlara. Hem aşık, hem bilge, hem sevgili olanlara. Çok şükür hâlâ yaşayışıyla, sözleriyle, kitapları ile bize rehber olan kamil insanlar var.
Peygamber efendimiz (sav) şöyle buyuruyor: "Ademoğlu, Allah'ın zikrinden daha çok kendisini azaptan kurtaracak bir amel yapmamıştır." İşte kamil insanlar bizlere Allah'ı anmayı hatırlatıyorlar çünkü biz çoğu zaman gaflete düşüyor dünyanın güzelliklerine, bazan üzüntülerine, sıkıntılarına kapılıp gidiyoruz.
O zaman kamil insan bize diyor ki "Sevindin mi çok sevinme çünkü geçici, üzüldün mü çok üzülme çünkü geçici sen Rabb'ini anmayı bırakma çünkü hüvel Baki."
İnsanoğlu unutmaya, gafil olmaya çok müsait ama bir kamil mümini dost edinirse kendini uyaracak, doğru yolu gösterecek birine el verirse, el alırsa belki O'nu anmayı daha sık hatırlayabilir. "Allah'ım! Bize senin sevgini, seni sevenin sevgisini ve sana ulaştıracak olan şeylerin sevgisini ver! Amin.
Galle aşı dedesinin adını duymamışsınızdır. Aydın Karacasu ilçesi yaylasında medfun bulunup kabrinin yeri tam olarak bilinmediği için ismi büyük bir çam ağacına asılıdır.
"Galle aşı", şüphesiz hanımların dikkatini çekmiştir; patlıcan, soğan ve domatesle yapılan bildiğimiz ekşili basit bir patlıcan yemeği. Onu özellikli kılan bu isimdeki Allah dostunun onu çok sevmesi ve halkın dedeyi bu isimle çağırması.
Galle aşı dedesinin kabrinin yakınlarına gitmek; ve bir fatiha üç ihlas okumak bize de nasib oldu. İnsan görmediği bir insanı nasıl sever bilmiyorum ama biz onun sevgisini gönlümüze yerleştirdik. Neden mi? Çünkü o Allah'ı seviyordu; biz de onu, Allah'ı sevdiği için seviyorduk. Geçtiğimiz yaz kardeşimle yayla yollarında yürüyüşe çıktığımız akşam üstleri hep onun hayalini görmek istedim, çünkü görenler olmuş. "Beyaz sarıklı, yeşil cübbeli, ak sakallı şakacı bir dede" onu böyle hayal ettim ve bir ay boyunca her yürüyüşe çıktığımız da onu görebilmeyi ümit ettim. Fakat ne yazık maneviyatım yeterli gelmedi, göremedim. Ümidimi kesmiş değilim, gelecek yaz Allah ömür verir de yeniden yayla yollarına düşersek gözlerim yine onu arayacak.
Ne ilginçtir Allah dostları ölseler bile adları kaybolmuyor ve en önemli yerde halkın gönlünde yaşamaya, sevilmeye, sayılmaya devam ediyorlar, ne mutlu onlara.
Gelelim günümüzün Allah dostlarına, kamil insanlara. Hem aşık, hem bilge, hem sevgili olanlara. Çok şükür hâlâ yaşayışıyla, sözleriyle, kitapları ile bize rehber olan kamil insanlar var.
Peygamber efendimiz (sav) şöyle buyuruyor: "Ademoğlu, Allah'ın zikrinden daha çok kendisini azaptan kurtaracak bir amel yapmamıştır." İşte kamil insanlar bizlere Allah'ı anmayı hatırlatıyorlar çünkü biz çoğu zaman gaflete düşüyor dünyanın güzelliklerine, bazan üzüntülerine, sıkıntılarına kapılıp gidiyoruz.
O zaman kamil insan bize diyor ki "Sevindin mi çok sevinme çünkü geçici, üzüldün mü çok üzülme çünkü geçici sen Rabb'ini anmayı bırakma çünkü hüvel Baki."
İnsanoğlu unutmaya, gafil olmaya çok müsait ama bir kamil mümini dost edinirse kendini uyaracak, doğru yolu gösterecek birine el verirse, el alırsa belki O'nu anmayı daha sık hatırlayabilir. "Allah'ım! Bize senin sevgini, seni sevenin sevgisini ve sana ulaştıracak olan şeylerin sevgisini ver! Amin.
