Gönülden gelenler

Bir eviniz olduğu için sevinin?Bağınız, bahçeniz, koyunlarınız, tavuklarınız olduğu için sevinin?Çocuklarınız olduğu, onları yetiştirme yetkisi size verildiği için sevinin?Fakat en çok ne için sevinelim biliyor musunuz?Bir gönlümüz olduğu için?Bir insanın gönül sahibi olması hiç kolay değildir diye düşünüyoruz. Acaba her insan kendi gördüklerine, yaşadıklarına göre mi bir kanı geliştiriyor. Yani, bazı insanlar doğuştan gönül sahibi olarak mı şereflendiriyorlar bu dünyayı? Biz gönlümüzü tanıyamadığımız, keşfedemediğimiz günlere yanmalı mıyız, yoksa o günlerde de bu günlere katkı sağlayan tecrübeler yaşadığımız için bir şekilde teselli mi bulmalı mıyız?İnsan olmak ne kadar zor değil mi sevgili okuyucular. Habire analiz, sentez, yorum yapmak zorundayız, kendimize, diğer insanlara ve yaşadıklarımıza değer veriyorsak? bir gün yaşadığımız her andan bir hesabımız olacağına, anlamsız bir şeyin olmadığına can-ı gönülden inanıyorsak?İnsan ne kadar değer verilerek yaratılmış. Hesap günü gelip çatmadan doğruyu bulmak için araştırmalar yapmak dengeler kurmak zorundayız.Diğer insanlara iyi davranmak için bir gönül sahibi olmak gerekiyor fakat bunun için önce Yüce Mevla ile bir gönül bağı? Böyle bir gönül bağını kurabilmiş olanları tanıyabilmek, fark edebilmek için gönül sahipleri ile hemhal olmaya, onlara gönülden gelen sesimizi duyurmaya, sohbet içinde sohbet bulmaya ihtiyacımız olduğu da bir hakikattir.Sohbet içinde sohbet bulmak, daha önce fark edemediğimiz manalarla buluşmak, bir gün bitecek bir rüyada olduğumuzu fark etmek, ve Rabbimize güvenip dayandığımızda kabuslar görmekten emin olmak ne güzeldir. İnsanın kendi gönül dünyasında gelişime açık olması, güvendiği bir rehberle değişmesi ve gelişmesi, onunla Fahr-i Kainatın kapısında sabır ve inançla beklemesi ne güzeldir.  Gerçek gönül sahiplerinin varacağı son durak Resulullahın kapısının eşiğidir. Onlar orada buluşurlar ve birbirlerini tanırlar, birbirlerine sahip çıkarlar, birbirleri ile sohbeti nimet bilirler. Çünkü her gönül farklı çiçeklerle bezenmiş, farklı kokulara bürünmüştür. Resulullahın kapısının eşiğinde beklemek gönül sahibi olmanın ta kendisidir.