Karadeniz şokta

Karadeniz'in doğu tarafı, AKP hükümetinin açıkladığı çay fiyatı sebebiyle şok yaşıyor. Aynı şoku diğer yörelerimiz de, ürünlerinin taban fiyatları açıklanmaya başlayınca yaşayacaklar şüphesiz.

Rizeliler şu beklenti içinde idiler: Çayımız artık bu sene değerini bulur.

Başbakan, yöremizin çocuğu... Çay nedir, fiyatının ne olması lazımdır hususunu en az Rizeliler kadar bilir.

Dolayısıyla çayın hakkı ne ise o fiyatı verir.

Bu umutla yaşadılar Rizeliler.

Halbuki Tayyip Erdoğan artık o Rizelilerin bildiği Erdoğan değildi, değişmişti. Değiştiğini de dünya-âleme ilan etmişti. Erdoğan IMF'ci olmuştu, AB'ci olmuştu, Amerika'nın bir dediğini iki etmiyordu.

Eskiden göğsünü gere gere Elhamdülillah Müslüman'ım, mücahidim, faize karşıyım diyen Erdoğan; şimdi ise şükürler olsun ki değiştim, AB'ciyim, ABD'ciyim, IMF'ciyim, meğer faiz ekonominin bir gerçeğiymiş ben yanılmışım, diyalogcuyum filan diyordu...

Rizeliler bu değişime inanmak istememişlerdi. Bizim oğlan o kadar da ileri gitmez, diyorlardı.

Ancak önceki hafta Bakan Cemil Çiçek tarafından çay fiyatı açıklanınca, tam bir şok yaşadılar. Hayalleri suya düştü.

IMF'ci Erdoğan'ın artık değil kendilerini, çayı bile tanımaz olduğunu gördüler.

Çayın kilosu 460 bin TL. olarak açıklandı. 65 bin TL. de en sonunda pirim olarak ödenecek.

Çay üreticisi, yaş çayın kg. fiyatını en az 650 ilâ 750 bin TL. olarak bekliyordu.

Rize Ziraat Odası Başkanı Nevzat Paliç, çayın müstahsilimize maliyeti 620 ilâ 650 bin TL., bunu Ankara'ya da bildirdik, eskiden çay müstahsilinin geçinme şansı vardı ama bu fiyatla artık yok, diyor.

İlçelerdeki oda başkanları köpürüyor, müstahsil ise kan ağlıyor.

Çay tarımı, en zor tarım şekillerinden biridir.

Çay sürgün verdiğinde toplanacak; güneş, yağmur, sağanak, çamur dinlemez. Toplanmadı mı, kartlanır ve üç-beş gün içinde vakti geçer.

Doğu Karadeniz'in sağanaklarını düşünün... Belinize kadar yaş çayın ortasında gömülüsünüz, üstünüze de gökyüzü sağanak sağanak boşalıyor. Bu halde iken elinizdeki torbalı bir makasla ya da makasın işlemediği yerlerde, sırılsıklam olmuş bedeninize bağlı soğuktan büzüşmüş ellerinizle çayları topluyorsunuz...

Yağmur altında da toplamak zorundasınız, kavurucu güneşin altında da... Belinize kadar gömülü olduğunuz yaş çay, her tarafınızı romatizmal hastalıklarla bir ahtapot gibi sarsa da toplamak zorundasınız, Çernobil'in nükleer artıklarını yüklenmiş bulutlar sağanak olarak başınızdan aşağıya boşalsa da.

İşte bu çayın kilosuna 460 bin TL. veriyor IMF'ci hükümet.

Bu arada IMF dayatmalarıyla uygulanan kotalar, çayı kökünden kesme talimatları, kontenjan uygulamaları ve gümrüklerden elini kolunu sallayarak geçen yabancı çaylar ise işin çabası.

Rizeli nasıl şoka girmesin...

Bir kg. otun fiyatı 550 bin TL.; bir kg çayın fiyatı 460 bin TL.

Diğer tarım kollarında olduğu gibi çayı da, IMF'ci hükümet tam vurdu.

Çay böyle de fındık farklı mı?

Bu sene fındık işi daha beter.

Fındığı da soğuk vurdu. Karadeniz sahillerinin birkaç yüz metreden yukarısından itibaren bu yıl fındık yok denecek kadar az. Soğuk fındıklıkları kurutmuş. Ziraatçılar, kırağı yemiş bu fındık ağaçları en az beş sene kendine gelemez diyorlar.

Geçen hafta Ordu'ya uğradığımda fındığın fiyatı 4 milyon 200 bin TL'ye fırlamıştı. Elinde fındık bulunan üç-beş tüccar köşeyi dönüyordu. Fiskobirlik, aniden fırlayan bu fiyatı aşağı çekmek için piyasaya fındık arz etmişti.

Ordu Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Ömer Aydın, Türk fındığı Hamburg borsasını tahakkümünden kurtarılmalı, dünyanın yüzde 70 fındığını biz üretiyoruz, fiyatımızı Hamburg belirliyor, böyle iş olmaz, diyordu.

Başkan Aydın, tam bir BTP'li gibi konuştu.

Aydın, bu beyanatını, Hamburg'un köşebaşında fınduks bürosu bulunan Başbakan'ın Amerikancı danışmanı Cüneyt Zapsu'dan habersiz verdi herhalde.

Tarımda, sanayide, imalatta, iç-dış politikada Türkiye köşeye sıkışınca, yerel bürokratlardan merkezi yönetime kadar herkes tam bir BTP'li gibi konuşuyor. İş icraata ve ülke gerçeklerine uygun BTP'nin Milli Ekonomik Model'inin reel adımlarına sıra gelince; ayakları IMF'ye takılıyor. Basiretleri bağlanıyor. Yürekleri yetmiyor.

Dolayısıyla Karadeniz çiftçisi başta olmak üzere aziz milletimizin yüzünün gülmesi için artık "işbaşındaki bu yeniyetme IMF'cileri de devre dışı"na alıp BTP'yi ve Milli Ekonomi Modeli'ni icraatın başına getirmek lazım gelir... Her alanda BTP'nin bu "milli duruş"u şart...

Gerisi oyalanma, vakit kaybı, enerji kaybı, kaynak kaybı.

Milletimizin her alanda yüzyüze geldiği bu vahim reel gerçekler, bu "milli duruş"a doğru akışı hızlandırıyor.