Takvaya eren genç

Yahya bin Eyyüb el-Huzai anlatıyor: "Adamın birinden şu kıssayı dinledim".

Ömer'in (ra) hilafeti döneminde kendini ibadete vermiş, mescitten ayrılmayan bir genç vardı. Hz. Ömer'in hoşuna giderdi. Gencin babası sağ ve oldukça yaşlıydı. Yatsı namazını kılınca hemen babasının yanına dönerdi. Yolu bir kadının kapısından geçiyordu. Bu kadın gence vurulmuştu, yoluna çıkarak genci rahatsız ediyordu. Derken bir gece, genci aldatarak peşine taktı, kendisi içeri girdi. Genç de tam içeri girerken Allah'ı hatırlayıp kendine geldi ve dilinden:

'Takvaya erenler (yok mu) onlara şeytandan herhangi bir arıza iliştiği zaman iyice düşünürler, bir de bakarsın ki onlar (hakikati) görüp bilmişlerdir bile' (Araf: 201) ayetleri döküldü ve bayılıp yere düştü. Kadın, cariyesini çağırarak genci birlikte götürüp kapısının önüne bıraktılar. Babası oğlunun mutad vaktinde gelmediğini görünce aramak üzere dışarı çıkınca bir de ne görsün; oğlu kapının önünde baygın bir vaziyette. Çoluk-çocuğunun yardımıyla kendisini içeri alır. Genç, gece bir hayli ilerledikten sonra ancak ayılır.

Babası:

-Oğlum neyin var? der.

-Hayırdır, bir şey yok.

-Allah adına yemin ediyorum, durumunu bana söyleyeceksin, diye ısrar edince o da keyfiyeti haber verir.

-Oğlum hangi ayeti okumuştun?

Yukarıda geçen ayeti okur ve yine bayılarak yere düşer. Kendisini kaldırmaya çalıştıklarında öldüğünü görürler. Yıkayıp defnederler.

Hadiseyi sabahleyin Ömer'e (ra) aktardıklarında Hz. Ömer gencin babasının yanına geldi ve:

-Bana niçin haber vermediniz? diye sitem etti.

-Ya Emire'l Müminin! Geceydi...

-Peki beni kabrine götürün.

Hz. Ömer, maiyetindekilerle birlikte kabrin yanına vardı, ve:

-Ey falan, diye seslendikten sonra:

'Rabb'inin huzurunda durmaktan korkan (bir gün hesap için Rabb'inin huzuruna çıkacağını düşünerek masiyeti terkeden) kimseler için iki cennet vardır' (Rahman: 46) ayetini okudu.

Ölü genç, kabrin derunundan şöyle mukabelede bulundu:

-Ya Ömer, Rabb'im bana o iki cenneti cennette iki defa verdi" (Hayatu's-Sahabe: Hakim, el).