Türk’ün kutsallarıyla oynamayın!

Her gün birileri çıkıp, aslında tarihte şu şöyleydi bu böyleydi gibi hezeyanlarla, Cumhuriyetimizin temellerine sinsice dinamit yerleştiriyor.

İnsanlık tarihinin en kadim uygarlık ve medeniyet birikimine sahip bulunan aziz Türk milleti, tarihinde hiç bu kadar hırpalanmamış ve değerleri ile bu kadar hoyratça oynandığı bir başka döneme tanıklık etmemiştir.

Bütün mazlum milletlere örnek teşkil eden ve Türk milletinin kutsalı sayılan Kurtuluş Savaşı için, denilmedik söz bırakılmadı.

Bunun kimin veya kimlerin söylediğinin hiçbir önemi yoktur.

Hedefin tam ortasına konularak ve ateş edilen özne, Türk kimliği ve Atatürk Cumhuriyeti'dir.

Şimdi birileri çıkmış, ülkemizin düşman işgalinden kurtarılması anlamına gelen 'Kurtuluş Savaşı'nın isminin değişeceğini söylüyor.

Efendim Kurtuluş Savaşı yerine, 'Milli Mücadele' olacakmış, neyden kurtuluyoruz ki deniliyor.

FETÖ için "Ne istediler de vermedik" diyen anlayış sahipleri açısından, Kurtuluş Savaşı'nın aslında bir önemi yoktur.

Ulu önderimiz eşsiz insan Mustafa Kemal Atatürk liderliğinde kazanılan ve tarihte başka bir eşi görülmemiş Kurtuluş Savaşı'mızın ismine dahi tahammül edemeyenler,, bugün NATO'yu kutsamaktadır.

Tıpkı ne gibi, Türkiye'ye gelen ABD 6. Filosu gibi.

O tarihte kim kutsamıştı 6. Filo'yu,  dönemin muhafazakar sağcı siyasi grupları tarafından karşılanmış ve desteklenmiş ve hatta kutsanmıştı.

Tarihsel kayıtlarda ve siyasi literatürde bu kesimlerin filoyu "kıble bilerek şükür namazı kıldıkları" ve Amerikan askerlerini koruyan eylemler yaptıkları, herkesçe bilinmekte ve ifade edilmektedir.

Neden mi kurtulduk deniliyor.

Bu soruya sanırım en net ve anlamlı yanıtı BTP lideri Hüseyin Baş verdi.

'Kurtuluş Savaşı'ndan önce Osmanlı vardı, neyden kurtulduk ki açıklamalarına yanıt veren Baş şöyle dedi:

"Mustafa Kemal Atatürk Samsun'dan Kurtuluş Savaşı'nı başlatmadan önce bir Osmanlı vardı. Ama hangi Osmanlı? Viyana kapılarına dayanan Osmanlı mı, Sevr'e imza atan Osmanlı mı?

Cevap çok açık: Sevr'e imza atan Osmanlı! Payitahtı işgal altında olan bir Osmanlı! Kurucusu Osman Gazi'nin sandukası Yunan askeri tarafından tekmelenen Osmanlı!

Ortada bal gibi bir Kurtuluş Savaşı vardır, ortada destansı bir Millî Mücadele vardır. Bu destansı Millî Mücadele'nin adı Kurtuluş Savaşı'dır.

Neyden kurtulduğumuzu size söyleyeyim: Sevr'den kurtulduk! İstanbul'daki İngiliz işgalinden kurtulduk."

Valla muhteşem karşı açıklama.

Sanırım bu kadarlık bir açıklama bile yeterli ancak biz gazeteciler dedektif misali meseleyi biraz daha kurcalayalım isterseniz.

Elbette ki Osmanlı'da bizim.

Elbette ki Cumhuriyetin çocukları olarak uzaydan inmedik.

Ancak biz Cumhuriyetin çocukları olarak bu coğrafyada sadece Osmanlı'nın devamı değil, 13 bin yıllık bir geçmişin devamıyız.

Türk milleti bundan tam 40 bin yıl önce, kayalara ilk kez yazmaya başlayan kadim bir millet geçmişine ve uygarlık birikimine sahiptir.

Yani bizden önce sadece Osmanlı yoktu, onu anlatmak için bu örneği verdim.

Hadi diyelim ki biz Osmanlı ile gurur duyuyoruz.

Peki, Osmanlı da Türk olmakla gurur duyuyor muydu, ya da kendini Türk olarak görüyor muydu?

Bu sorunun kesin ve net cevabı, Osmanlı'nın kendini Türk olarak nitelendirmediği hatta Türk kelimesinin anlamının Osmanlı için bir aşağılama terimi olmasıdır.

Osmanlılar için Türk'ün sözlük anlamı, "Etrâk-ı bî-idrâk" (anlayış yoksunu, cahil) idi.

Eğer birçok kişi merak edip Osmanlı belgelerini incelerse, bunun gibi daha pek çok gerçek bilgiye ulaşır.

Osmanlı Devleti'nin gerileme dönemine kadar son Türk soylu sadrazamı Çandarlı Halil Paşa idi ve oda devşirme kökenli vezirlerin de etkisiyle, Fatih Sultan Mehmet tarafından boğdurulmuştur.

Böylece Osmanlı Devletinde başta sadrazamlık olmak üzere üst düzey yönetimi, Türk kökenlilerin elinden çıkıp Hristiyan kökenli devşirmelerin eline geçmiştir.

Bu arada allı şanlı kimi Padişahlar, Hristiyan tarikatının üyesi olmaktan hiç çekinmiyordu.

Sultan I. Abdülmecid, 1856 yılında İngiltere'nin en prestijli şövalyelik nişanı olan Dizbağı Nişanı'nı (Order of the Garter) kabul ederek, bu teşkilata katılan ilk Müslüman hükümdar olmuştur.

Aynı şekilde Abdülaziz'de, bu tarikatın üyesi olmuştu.

Kusura bakmasınlar ama bazı kesimler ısrarla Osmanlı seviciliğini bırakmamakta ısrar etmeye devam ederlerse, bizde bu tarihi vesikaları yayımlamak zorunda kalırız.

Mesela Osmanlı tarihi açısından çok büyük bir kara leke olan mevzu, kardeş ve evlat katilliğidir.

Neredeyse bütün padişahların bu zaviyeden bakıldığında, sicili zifiri karanlıktır.

Kısaca bir göz atacak olursak;

Osman Gazi amcası Dündar Bey'i bizzat kendisi öldürerek hanedanda "akraba katlini" de başlatmış olur.

 I. Murat Hüdavendigar oğlunu öldüren ilk padişah olarak tahtı ele geçirmek isteyen oğlu Savcı Bey'i idam ettirir. Ayrıca kardeşleri İbrahim ve Halil'i de öldürür.

Yıldırım Bayezid ise babası I. Murad'ın Kosova'da ölümünden hemen sonra paşalar tarafından padişah olarak belirlendikten hemen sonra kardeşi Yakup Çelebi'yi muharebe meydanındaki otağına çağırarak boğdurtur.

I. Mehmed Mustafa Çelebi hariç kardeşleri İsa ve Musa Çelebi'yi öldürtür.

II. Murad "Düzmece Mustafa" dahil 3 kardeşini ve amcası Mustafa Çelebi'yi öldürür.

Fatih Sultan Mehmet tahta çıkar çıkmaz, 2 yaşındaki Ahmet'i ve Hasan'ı öldürtür. Ayrıca hamile olan 2 cariyesini de öldürür.

II. Bayezid İtalya'ya kaçan kardeşi Cem Sultan'ı Papa IV. Aleksandr Borjiya ile anlaşarak 300 bin altın karşılığında zehirletir.

Yavuz Sultan Selim'in bilinen en sert padişah olduğu söylense de, babası II. Bayezid'i zehirleyerek öldürdüğü ispatlanamaz. Bunun yanında kardeşleri Ahmed ve Korkut'u taht tehlikesi nedeniyle öldürtür.

Kanunî Sultan Süleyman oğlu Şehzade Mustafa'yı boğdurtur. Ve kısa süre sonra Mustafa'nın 7 yaşındaki oğlu Mehmet'i de katlederek babasının yanına defneder.

II. Selim daha şehzade iken, babası ile birlikte Şehzade Bayezid'i sığındığı İran Sarayı'nda çocukları ile birlikte boğarak öldürtür.

III. Murad tahta çıkar çıkmaz bir fetva ile ilk iş olarak 5 kardeşini boğdurtur.

III. Mehmet ise Osmanlı tarihinin hanedan içindeki belki de en kanlı olayına imza atarak kundaktaki bebekler dahil 19 kardeşini öldürtür. Ve bununla birlikte oğlu Şehzade Mahmut'u da 21 yaşında iken boğdurtur.

I. Ahmed kardeş katli yasasını kaldıran padişah olarak tarihe geçer. Ve bu tarihten sonra Osmanlı'da daha az "öldürme" görürüz.

Genç Osman Lehistan seferine çıkmadan önce olası bir tahta çıkma teşebbüsünü önlemek için 16 yaşındaki kardeşi Mehmet'i öldürtür.

IV. Murad Revan seferinden önce kardeşleri Bayezid ve Süleyman'ı, Bağdat seferinden önce de Kasım'ı öldürtür.

IV. Mehmed Viyana yenilgisi sonrası Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'yı idam ettirir.

III. Ahmed Patrona Halil İsyanı'nı bastırmak adına bir anlamda "yem" olarak Sadrazam Damat İbrahim Paşa'yı öldürterek cesedini isyancılara verir.

IV. Mustafa tahta çıktığında İstanbul Kabakçı Mustafa isyanı sonucu karışıktır. Bu karışıklıkta tahta geçen Mustafa, III. Selim'i öldürtür.

II. Mahmut kendisi için ölüm kararı veren önceki padişah IV. Mustafa'yı tahta çıktığı an boğdurtur.

Şimdi size sorarım;

Kurtuluş Savaşı verilerek elde edilen bağımsız Türk yurdunda, böylesi bir olaya tanıklık eden bir Allah kulu olmuş mudur?

İşte Atatürk budur.

Cumhuriyet budur.

Aklınız varsa, asla Türk'ün kutsallarıyla oynamayın!